அடிகளாரின் பெருவாழ்வும் பணிகளும்

1913 ஆகஸ்ட் 2 அன்று யாழ்ப்பாணத்தின் ஊர்காவற்றுறை அருகே காரம்பொன் கிராமத்தில் நாகநாதன் ஸ்ரனிஸ்லாஸ் மற்றும் சிசிலியா பாஸ்தியம்பிள்ளை இணையருக்கு மகனாகப் பிறந்தார். இயற்பெயர் சேவியர் நிக்கோலஸ் ஸ்ரனிஸ்லாஸ். பாட்டனார் தனிநாயக முதலி நெடுந்தீவைச் சேர்ந்த பெருமதிப்புமிக்க மரபினர். பின்னர் கத்தோலிக்கத் துறவியானதும் ‘சேவியர் தனிநாயகம்’ என்ற பெயரை ஏற்றுக்கொண்டார். காரம்பொன் புனித அந்தோனியார் கல்லூரி, யாழ்ப்பாணம் புனித பத்தரிசியார் கல்லூரி ஆகியவற்றில் தனது ஆரம்ப ஆங்கில வழிக் கல்வியைப் பயின்றார்.

1934 முதல் 1939 வரை ரோம் நகரின் புகழ்பெற்ற அர்பன் பல்கலைக்கழகத்தில் பயின்று ‘The Carthaginian Clergy’ என்ற தலைப்பில் இறையியல் முனைவர் (D.D.) பட்டம் பெற்றார். 1938 மார்ச் 19 அன்று ரோம் நகரில் கத்தோலிக்க குருவாகத் திருநிலைப்படுத்தப்பட்டார். இத்தாலிய, பிரெஞ்சு, ஜெர்மன், ஸ்பானிஷ், போர்த்துக்கீசிய, லத்தீன் மற்றும் கிரேக்க மொழிகளைக் கற்றுத் தேர்ந்ததன் மூலம் பன்மொழிப் புலமை பெற்றார்.

1940-இல் தென்னிந்தியாவிற்கு வருகை தந்து திருநெல்வேலி மாவட்டம் வடக்கன்குளம் புனித வளனார் பள்ளியில் பணியாற்றினார். அங்குத் தமிழ்ப் பண்டிதர்களிடம் சங்க இலக்கியங்களை முறையாகக் கற்றார். 1945 முதல் 1947 வரை சிதம்பரம் அண்ணாமலைப் பல்கலைக்கழகத்தில் நாவலர் ச. சோமசுந்தர பாரதியாரின் வழிகாட்டலில் ஆய்வு மேற்கொண்டு, ‘Nature in Ancient Tamil Poetry’ என்ற தலைப்பில் எம்.லிட். ஆய்வுப் பட்டம் பெற்றார்.

1952 முதல் 1961 வரை பேராதனை இலங்கைப் பல்கலைக்கழகத்தில் விரிவுரையாளராகப் பணியாற்றினார். அதே காலகட்டத்தில் லண்டன் பல்கலைக்கழகக் கல்வி நிறுவனத்தில் தமிழ்க் கல்வியியல் சிந்தனைகள் குறித்து ஆய்வு மேற்கொண்டு தமது இரண்டாவது முனைவர் பட்டத்தைப் (Ph.D.) பெற்றார். 1961 இல் மலேசியாவின் மலேயாப் பல்கலைக்கழகத்தில் இந்திய ஆய்வியல் துறைத் தலைவராகவும் தமிழ்ப் பேராசிரியராகவும் நியமிக்கப்பட்டார். தொடர்ந்து பாரிஸ் சோர்போன் மற்றும் இத்தாலியின் நேப்பிள்ஸ் பல்கலைக்கழகங்களில் வருகைப் பேராசிரியராகக் கற்பித்தார். ஓராண்டு உலகச் சுற்றுப்பயணத்தில் மட்டும் அமெரிக்கா, ஐரோப்பா, ஆசிய நாடுகள் எங்கும் 200-க்கும் மேற்பட்ட பல்கலைக்கழக விரிவுரைகளை ஆற்றி உலக அரங்கில் தமிழின் பெருமையை நிலைநாட்டினார்.

1952 இல் தூத்துக்குடியில் தமிழ் இலக்கியக் கழகத்தை நிறுவி, உலகத் தரம் வாய்ந்த ‘Tamil Culture’ ஆங்கிலக் காலாண்டு ஆய்விதழைத் தொடங்கினார். 1950 இல் லிஸ்பன் தேசிய நூலகத்தில் 1554-இல் அச்சிடப்பட்ட ‘கார்த்தீலா’ என்ற முதல் தமிழ் அச்சு நூலைக் கண்டறிந்தார். 1964 ஜனவரி 7 அன்று புதுதில்லியில் உலகளாவிய பேராசிரியர்களை ஒன்றிணைத்து சர்வதேசத் தமிழாராய்ச்சி மன்றத்தை (IATR) நிறுவினார். 1966 ஏப்ரலில் மலேசியத் தலைநகர் கோலாலம்பூரில் முதலாவது உலகத் தமிழாராய்ச்சி மாநாட்டைத் திறம்பட ஒருங்கிணைத்துத் தமிழ் ஆய்வை உலகளாவிய இயக்கமாக மாற்றினார்.

1980 ஏப்ரலில் கொழும்பில் தந்தை செல்வா நினைவுப் பேருரையை ஆற்றித் தமிழாய்வு நெறிகளை முன்வைத்தார். 1980 செப்டம்பர் 1 அன்று மாலை யாழ்ப்பாணத்தில் இயற்கை எய்தினார். 1981 இல் மதுரையில் நடைபெற்ற ஐந்தாவது உலகத் தமிழாராய்ச்சி மாநாட்டில் அவரது நினைவாக முழு உருவச் சிலை நிறுவப்பட்டது; யாழ்ப்பாணப் பல்கலைக்கழகம் அவருக்கு மரணத்திற்குப் பின் கௌரவ முனைவர் பட்டம் வழங்கிச் சிறப்பித்தது.